عشق بازي در اهواز

بطور كلي دو دسته كبوتر باز در اهواز وجود داره : 

دسته اول - سنتي ها ، كه معمولاً كفتر بازهاي قديمي تر و افراد مسن ترند؛

اين افراد هنوز به پروندن كبوترهاي نقش و رنگي خود ادامه ميدن ؛ از كبوترهاي مورد علاقه اونا ميشه به

دمبي ، سينه اي ، سرسفيد ، چپ سياه ، دوكت وانواع دم سفيد و نام برد. البته نا گفته نماند كه كبوتر محبوب پدران وپدربزرگان ما همان طوقي باقي خواهد ماند.

رقابت اين افراد به كته ( دسته كبوتر در آسمان) سنگينتر(تعداد بيشتر) و نقشهاي بيشتر پروندنه ، البته اگه پلاكي بازها اجازه بدند چون اگه يه دسته پلاكي به سرعت با آنها برخورد كنه همشو از هم مي پاشونه و تو محلهاي ديگه دربه در ميكنه واسه همينه كه تو روزهايي كه باد شديد كه عشق پلاكي بازهاست معمولا رنگي در آسمون نمي بينيد.

دسته دوم – پلاكي بازها يا همان مسافتي پرونها ؛

اول يه كوچولو مقدمه : چند ساليه شيخهاي كشورهاي شيخ نشين حاشيه كفترهايي از اروپا به خاورميانه آوردن اين كبوترها يا برحسب افتاق يا تعمدي به ايران اومدن به اين ترتيب كه وقتي براي شرط بندي از اهواز و آبادان مي پروندند يا موندگار ميشدند يا در دريا زماني كه پرنده خسته ميشد براي استراحت روي لنج هاي ايراني مي نشستند وگرفته ميشدند ويا وقتي راه حودشو پيدا نمي كرد به آبادان برميگشتند . از كبوترهاي گرفته شده معمولا براي جوجه گيري استفاده ميشد چون پلاكي جلد ، بسختي جلد جاي ديگه ميشه يا بهتره بگم اصلاً جلد شدني نيست و آخرش هم اگه نره واسه صاحب اول خودش سر به بيابون ميزاره .

كم كم تعداد اين كفترها در جنوت زياد شد تا جاييكه لنج دارها هم تجارت كبوتر مي كردند و چه پولهاي كلاني كه جاي اون نميدادند.

درحال حاظر درشهرهاي جنوب ازهر 10 كبوترباز حدوداً 8 تا پلاكي باز شده كار به جايي رسيده كه كبوتر ناشي و سردرگم تو آسمون نمي بيني ، همه يا جلد تو دورن يا دونبال جاي خاص مي گردند.

براي دور دادن كبوترالان گوره پلاكي هاي رنگ روشن خوب طرفدار داره چون هم نسبت به سبز و ذره اي نايابتره و هم اگر دسته كاملاً سبز باشه كفتر هاي غريبه وحشت ميكنه نزديك اون بشه و دراين حالت بايد قيد كفتر گرفتنو بزني ويا اگر هم بگيري همون سبز و ذره اي ميگيري.

ولي واسه راه كش كردن سبز و ذره اي بشيترين ركورد را دارن . براي مثال ذره اي دوستم از دروازه قرآن شيراز تا اهواز( 750 كيلومتر زميني) ، 6 ساعت ركورد داره ولي گوره پلاكي اون از بهبهان (200 كيلومتر زميني بر نگشت ) .

رقابت پلاكي بازها بعد از مسافت به سرعتي پريدن و زميني پريدن مخصوصاً در هواي طوفاني.

يه چيزم واسه اطلاع اونايي كه تاحالا با پلاكي سروكار نداشتن بگم كه موضوع روشن بشه ؛ من 37 تا پلاكي پروندني جلد سخت دارم  ( 34تا نر و 3 ماده ) ؛ كه تيكه هايي از فيلم پريدن اونهارو توي همين پست گذاشتم؛

اولاً كه پروندنيها با جوجه گيري ها در دو اطاقك جداگونه نگهداري ميشند. ثانياً اطاق پروندنيها كاملاً تاريكه تا ساعت 2 بعدازظهر كه بمدت 30 دقيقه چراغ روشن ميشه كه سير آب و غدا بخورند ( گندم و كمي ارزن چون پلاكي هرچه سنگين تر باشه بهتر مي پره )  بعد آزاد ميشن كه تا غروب ا يا 2 باربپرن؛ هنگام غروب دوباره آب و عذا مفصل و خاموشي تا فردا. اين نوع  كفترها وقتي رو دورچين خونه نشسته باشن و من بخوام برم بالا كافي صداي پامو روي پله ها هنگام بالارفتن به پشت بام بشنوند ديگه كبوتري رو دورچين باقي نميمونه.

دو دسته بالا عمده كفتز بازهاي اهواز رو تشكيل ميدند البته به دسته ديگري هم ميتوان اشاره كرد كه خيلي كم طرفداره اونم بلند گير پسندها و ساعتي بازها هستند ؛ بطوركل كبوتز تهراني و ساعتي تو اهواز مورد پسند نيست من خودم با 10هزارتومان 8 تاشو خريدم ؛ حتماً عكسهاشو ميزنم ببينيد.

راستي تو منطقه و شهر شما چه كبوتري بيشترمورد پسنده ؟؟؟

اگه مايل هيستيد ميتونيد نظرات خودتونو در قسمت نظرات بگيد يا براي من ايميل كنيد تا در سايت منعكس كنم !!!